Nowe miejsce spotkań PTA
Od lutego 2019 roku wszystkie spotkania, wykłady, seminaria, konferencje i szkolenia organizowane przez Polskie Towarzystwo Astrologicznego odbywają się w nowym miejscu,
w Centrum szkoleniowo-konferencyjnym „Jupiter” w Warszawie przy ul. Towarowej 22
AdminPTA | Odsłony: 3917


VI Konferencja Polskiego Towarzystwa Astrologicznego

„Astrologia i symbole duszy”



 (22-23 października 2016)
 


Polskie Towarzystwo Astrologiczne zaprasza na VI Konferencję PTA „Astrologia i symbole duszy”, która odbędzie się w dniach 22-23 października 2016 roku w Warszawie. Konferencja ma charakter interdyscyplinarny. Obok polskich i zagranicznych astrologów udział wezmą także przedstawiciele środowiska akademickiego.

Wykłady wygłosi 16 prelegentów: Roman Fierfas, John Frawley, Piotr Gibaszewski, Manuela Gretkowska, Jarosław Gronert, Jakub Kamiński, prof. Joanna Komorowska, dr Sylwia Konarska-Zimnicka, Ewa Kornafel, Światosław F. Nowicki, Andrzej Opejda, dr Paulina Piotrowska, dr Piotr Piotrowski, Artur Święch, dr Elżbieta Wnuk-Lisowska i Włodzimierz H. Zylbertal.

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 1794

 

Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków PTA
Sobota, 30 I 2016

 

Zapraszamy Państwa na nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, które odbędzie się w sobotę, 30 stycznia 2016 roku o godz. 11:00 w Warszawie przy ul. Zielnej 39 (budynek PAST, IV p.). W przypadku braku kworum drugi termin zaplanowany jest tego samego dnia na godz. 11:30.

Przed Zebraniem, o godz. 10:00 zapraszamy na wykład Andrzeja Opejdy "Wprowadzenie do astrozofii".

Zebranie ma charakter wyborczy, a jego przedmiotem jest wybór nowych członków do Komisji Rewizyjnej.

Szczegółowy program obrad znajduje się TU .

Z powodów organizacyjnych, które pozwolą zapewnić Państwu możliwie jak najbardziej komfortowe warunki podczas obrad oraz zabezpieczyć odpowiednią ilość miejsc na sali, prosimy o przesłanie krótkiej informacji potwierdzającej Państwa udział w Zebraniu lub informacji o rezygnacji z uczestnictwa. Korespondencję prosimy kierować na adres e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..


dr Piotr Piotrowski
Prezes Zarządu Polskiego Towarzystwa Astrologicznego

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 1821
WARSZTAT KONFERENCYJNY
18 października 2015, godz. 09:00-12:00

Robert von Heeren



Astrologiczna interpretacja małych planet centaurów
Chirona, Pholusa i Nessusa – klucz do nowych wymiarów w horoskopie”
(
Die astrologische Interpretation der drei Kentauren
Chiron, Pholus und Nessus – Schlüssel zu neuen Dimensionen im Horoskop
)

Warsztat w j. niemieckim tłumaczony na polski


W czasie trzygodzinnego warsztatu Robert von Heeren szerzej omówi zagadnienia poruszane na wykładzie „Centaury Chiron, Pholus i Nessus” (17.10.2015, godz. 18:00-20:00), skupiając się na podstawowych znaczeniach małych planet z grupy centaurów i ich zastosowaniu w astrologii mundalnej, urodzeniowej i prognostycznej. Warsztat ilustrowany licznymi przykładami horoskopów ma na celu wykazanie istotnej roli, jaką odgrywają centaury w interpretacjach astrologicznych, dzięki czemu analiza horoskopu może być nie tylko jasna, lecz także pogłębiona i bardziej wyrafinowana. Jeśli wystarczy czasu, prelegent chętnie ustosunkuje się do pytań i wątpliwości słuchaczy.

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 3253

V Konferencja Polskiego Towarzystwa Astrologicznego
„Tradycja i nowoczesność w astrologii”

Warszawa, 17-18 października 2015

 

Zapraszamy na V Konferencję PTA „Tradycja i nowoczesność w astrologii”, która odbędzie się w dniach 17-18 października 2015 roku w Warszawie. Konferencja ma charakter interdyscyplinarny. Obok polskich i zagranicznych astrologów udział wezmą także przedstawiciele środowiska akademickiego.

Goście specjalni:

  • Robert von Heeren, specjalista od małych planet i centaurów;
  • prof. dr hab. Joanna Komorowska, badaczka astrologii antycznej;
  • dr Elżbieta Wnuk-Lisowska, badaczka astrologii perskiej;
  • John Frawley, ekspert od astrologii tradycyjnej i horarnej.

 

Wykłady wygłosi 15 prelegentów: Roman Fierfas, John Frawley, Margot Graham, Jarosław Gronert, Robert von Heeren, prof. Joanna Komorowska, dr Sylwia Konarska-Zimnicka, Ewa Kornafel, Robert Marzewski, Światosław F. Nowicki, Andrzej Opejda, dr Piotr Piotrowski, dr Elżbieta Wnuk-Lisowska, Anna M. Woźniak i Włodzimierz H. Zylbertal.

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 2907

Przygotowujemy specjalne wydanie szóstego tomu Biblioteki Polskiego Towarzystwa Astrologicznego. Jest to edycja krytyczna starodruku łacińskiego Michała Falkenera z Wrocławia „Introductorium astronomiae” („Wprowadzenie do astrologii”) z 1506 roku wraz z tłumaczeniem polskim, obszernymi wyjaśnieniami, wprowadzeniem i tabelarycznym streszczeniem całości dzieła. Praca ta stanowi przykład wczesnorenesansowego podręcznika astrologiae naturalis (astrologii przyrodniczej), który obok bogatej części teoretycznej (mało znanej współczesnym astrologom) obejmuje unikatowy materiał dotyczący praktycznych wskazań z zakresu astrologii medycznej, pogodowej, rolniczej oraz lunarnej astrologii elekcyjnej.

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 2648

 

Rafael Gil Brand

„Jak pracować z godnościami zodiakalnymi: domicyle i termy”
(Working with zodiacal dignities: domiciles and terms)

Warsztat konferencyjny tłumaczony na j. polski

Niedziela, 19.10.2014, godz. 9:00-12:00

 

 

Na warsztacie zostaną omówione w skrócie najważniejsze funkcje każdej z godności planet, koncentrując się przede wszystkim na domicylach i termach egipskich. Termy są nie tylko ważnym kluczem pozwalającym na uchwycenie specyfiki ekspresji poszczególnych planet, lecz także istotnym czynnikiem określania okresów życiowych, zwanych algebutarem lub dzielnikiem (tzw. dyrekcje przez termy).

Workshop: Working with zodiacal dignities: domiciles and terms
I would give a short overview on the specific function of each zodiacal dignity, and concentrate on domiciles and terms (Egyptian terms). Terms are not only an important clue in order to specify the expression of a planet. They are also very important for determining important periods in life (the so called algebutar or divisor).

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 5296

 

IV Konferencja Polskiego Towarzystwa Astrologicznego
„Jak na górze, tak na dole”
18-19 października 2014

 

Polskie Towarzystwo Astrologiczne zaprasza na IV Konferencję PTA „Jak na górze, tak na dole”, która odbędzie się w dniach 18-19 października 2014 roku w Warszawie. Konferencja ma charakter interdyscyplinarny. Obok polskich i zagranicznych astrologów udział wezmą także przedstawiciele środowiska akademickiego.

Goście specjalni:
1) prof. dr hab. Beata Wojciechowska, badaczka kultury i medycyny średniowiecznej;
2) prof. dr hab. Joanna Komorowska, badaczka astrologii antycznej;
3) dr Elżbieta Wnuk-Lisowska, badaczka astrologii perskiej
4) Rafael Gil Brand, specjalista od astrologii tradycyjnej i indyjskiej, który obok wykładu poprowadzi w ramach konferencji trzygodzinny warsztat „Jak pracować z godnościami zodiakalnymi: domicyle i termy”.

Wykłady wygłosi 15 prelegentów: prof. dr hab. Beata Wojciechowska, prof. dr hab. Joanna Komorowska, dr Elżbieta Wnuk-Lisowska, dr Rafał T. Prinke, dr Sylwia Konarska-Zimnicka, dr Piotr Piotrowski, Jakub Ruszkowski, Rafael Gil Brand, Ewa Kornafel, Leon Zawadzki i Maria Pieniążek, Jarosław Gronert, Włodzimierz H. Zylbertal, Światosław F. Nowicki oraz Margot Graham.

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 3155

 

Streszczenia wykładów i biogramy wykładowców
IV Konferencji Polskiego Towarzystwa Astrologicznego „Jak na górze, tak na dole”
(18-19 października 2014 roku)

 

O gwiazdach i ich różnorodności w Speculum naturale Wincentego z Beauvais– prof. dr hab. Beata Wojciechowska

Wincenty z Beauvais to XIII- wieczny francuski pisarz, dominikanin z klasztoru w Beauvais (zmarł ok. 1264 r.). Prawdopodobnie był nauczycielem synów Ludwika Świętego. Jest autorem  traktatu o wychowaniu synów królewskich i szlacheckich, jak również znakomitego dzieła o charakterze encyklopedycznym, swoistego kompendium wiedzy tamtych czasów Speculum maius, w skład ktorego wchodziły: Speculumnaturale, Speculumdoctrinale, Speculumhistoriale.

Speculumnaturale, a szczególnie jego księgi III i IV, podejmują ważkie, z punktu widzenia ówczesnej nauki, rozważania na temat ciał niebieskich i zjawisk obserwowanych na nieboskłonie, ich wpływu na zjawiska atmosferyczne oraz szeroko pojmowanego oddziaływania na wszelkie wydarzenia rozgrywające się w świecie podksiężycowym.

dr hab. Beata Wojciechowska, prof. UJK – Dyrektor Instytutu Historii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, autorka wielu publikacji naukowych, m.in. „Od Godów do Św. Łucji. Obrzędy doroczne w Polsce późnego średniowiecza”, Kielce 2000;  Ekskomunika w Polsce średniowiecznej. Normy i funkcjonowanie”, Kielce 2010. Zainteresowania badawcze koncentrują się wokół kultury późnośredniowiecznej Polski, sądownictwa kościelnego, kultury prawnej polskiego średniowiecza oraz medycyny średniowiecznej.

 

„Firmicus Maternus i thema mundi– prof. dr hab. Joanna Komorowska

[od organizatora:] Tematem wykładu jest koncepcja horoskopu świata (thema mundi) opisana przez rzymskiego astrologa Firmicusa Maternusa (ok. 280-360). Horoskop świata ma Raka na ascendencie, co nawiązuje do tradycji mezopotamskiej, zgodnie z którą, gdy w znaku tym dochodzi do koniunkcji wszystkich planet, następuje kreacja i destrukcja świata. W średniowieczu i renesansie Thema mundi było wzorcem dla konstruowania ważnych horoskopów elekcyjnych.

Joanna Komorowska, dr habilitowany nauk humanistycznych w dziedzinie literaturoznawstwa, kierownik Katedry Literatury Greckiej i Bizantyjskiej UKSW. Doktorat uzyskała w 2000 roku na Wydziale Filologicznym UJ na podstawie pracy „Metodologia greckiej astrologii katarchicznej w IV i V wieku n.e.”, habilitację na tymże samym wydziale w roku 2005. Autorka monografii „Vettius Valens of Antioch – an intellectual monography” (Kraków 2004), „Fenicjanki – studium tragedii Eurypidesa” (Kraków 2011), komentowanych i opatrzonych monograficznymi wstępami przekładów Aleksandra z Afrodyzji („O przeznaczeniu”, Kraków 2009) i Plutarcha z Cheronei („Pisma egzegetyczne”, Kraków 2012) oraz szeregu artykułów, w tym m.in. „Theory Applied: The Proem and the Contents of TetrabiblosII” Eos 98 (2011), „Individual Nativity, ‘Beginning of Life’ Controversy and Other Problems: Proem and Structure of Book Three of the Tetrabiblos” Eos 99 (2012), „Under the Sign of Aries: the Nile, the Zodiac, and a Roman Poet”, Mene 4 (2004), “Hephaestio of Thebes and the Proems of Apotelesmatica” MHNH III 2003. Stypendystka Fundacji Lanckorońskich (2011), Warburg Institute (2007, 2003), oraz Center for Hellenic Studies w Waszyngtonie (2002).

 

„Magowie - Niebo - Czas – Los” – dr Elżbieta Wnuk-Lisowska

Persowie dzięki Grekom zyskali sławę wybitnych astrologów i wróżbitów. Niebo, czas, los były istotnym elementem ich mitologii i religii. Czy istniał perski system astrologiczny? A jeśli tak - to jaki?  Jaka rolę  pełni w perskiej mitologii Zurwan i jaki jest jego związek z przeznaczeniem? Czym dla magów była koniunkcja Jowisza i Saturna? Zaratusztrańska kosmologia i astrologia wciąż jest czeka na odpowiedzi.

Elżbieta Wnuk-Lisowska – adiunkt w Zakładzie Fenomenologii i Antropologii Religii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka takich książek jak „Irański mit kosmologiczny: w świetle Awesty i Bundahišnu” (1996) oraz „Islam – między herezją a ortodoksją” (2013), która powstała w wyniku badań terenowych prowadzonych na terenie Indii, Iranu, Pakistanu, Tunezji, Indonezji.

 

„Czwarta Monarchia i astrologia kopernikańska w przepowiedni alchemika Michała Sędziwoja” – dr Rafał T. Prinke

Michał Sędziwój (1566-1636), jedyny polski alchemik o światowej sławie i  autor wpływowych traktatów alchemicznych, w jednym z nich zawarł krótka przepowiednię o nadejściu nowej ery, Czwartej Monarchii, która miała się  wkrótce rozpocząć i całkowicie odmienić świat. Nawiązał w niej do  znanych od dawna proroctw, ale dokonał jednocześnie ich reinterpretacji.  Poszukiwania źródeł tych innowacji prowadzą do nowej astronomii Mikołaja  Kopernika, z której Sędziwój pośrednio wywiódł swoją wizję dziejów.

Rafał T. Prinke - dr n. hum., filolog i historyk, prodziekan Wydziału Turystyki i Rekreacji AWF w Poznaniu, współautor „Mandali życia”, autor „Vademecum polskiego astrologa”, „Tarot -- dzieje niezwykłej talii kart” oraz szeregu innych książek i licznych artykułów w kilku językach. Obszary jego zainteresowań naukowych to m.in. historia nauki, historia tradycji ezoterycznych, genealogia i heraldyka, informatyka humanistyczna oraz teoria i filozofia turystyki. Obecnie przygotowuje obszerną monografię na temat alchemii.

 

Michał Falkener z Wrocławia i jego kompendium wiedzy astrologicznej – dr Sylwia Konarska-Zimnicka

Michał Falkener z Wrocławia to jeden z wybitniejszych przedstawicieli środowiska krakowskich uczonych przełomu XV i XVI wieku. Jest autorem wielokrotnie wznawianego kompendium wiedzy astrologicznej, zatytułowanego Introductorium astronomiae Cracoviense elucidans almanach. Dzieło to było nie tylko wprowadzeniem do nauki o ciałach niebieskich, ale chyba przede wszystkim podręcznikiem instruktażowych dla tych, którzy układali, bądź też czytali prognostyki astrologiczne. A tych wówczas było wielu...

Sylwia Konarska-Zimnicka – adiunkt w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii w Instytucie Historii UJK w Kielcach. Zainteresowania badawcze koncentrują się wokół szeroko pojmowanej kultury Polski średniowiecznej i wczesnonowożytnej; ponadto historii nauki średniowiecznej i wczesnonowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem filozofii przyrody, astronomii, astrologii, medycyny (przede wszystkim ziołolecznictwa).

 

„Koncepcje astrologiczne w Introductorium astronomiae Michała Falkenera” – dr Piotr Piotrowski

Łacińskie dzieło Michała Falkenera, którego polska edycja krytyczna ukaże się w ramach Biblioteki Polskiego Towarzystwa Astrologicznego (tom VI), stanowi przykład wczesnorenesansowego podręcznika astrologiae naturalis. Obok bogatej części teoretycznej obejmuje ono unikatowy materiał dotyczący praktycznych wskazań z zakresu astrologii medycznej, pogodowej, rolniczej oraz lunarnej astrologii elekcyjnej. Przedmiotem wykładu jest wskazanie zarówno na ciągłość tradycji niektórych koncepcji astrologicznych, zarysowanie specyfiki astrologii renesansowej, jak i na współczesne zastosowanie reguł, zasad i klasyfikacji omawianych przez Autora. Całość ilustrowana przykładowymi horoskopami.

Piotr Piotrowski – dr n. hum., filozof, astrolog (DMA – Diploma in Medieval Astrology). Rozprawę doktorską pt. Jung, Eliade i symbolizm kosmiczny obronił w 2005 roku na Wydziale Filozoficznym UMCS w Lublinie. Jest autorem kilku książek, m.in. Jung i astrologia (2002), Lilith Czarny Księżyc (2007), Przesłanie Chirona (wyd. I 1997, wyd. II popr. 2008), Małe planety – nowe odkrycie astrologii (2010) oraz Reguły astrologii tradycyjnej (2011). Specjalizuje się w jungowsko-analitycznym sposobie interpretowania horoskopów indywidualnych, a także w tradycyjnych technikach astrologii urodzeniowej, horarnej, elekcyjnej i mundalnej. Jego obszar badawczy stanowi filozofia religii oraz historia doktryn i idei astrologicznych. Prowadzi profesjonalne sesje i konsultacje astrologiczne, jest nauczycielem astrologii współczesnej i średniowiecznej. Od marca 2013 roku Prezes Polskiego Towarzystwa Astrologicznego.

 

 „Wybrane techniki predykcyjne astrologii medycznej” – Jakub Ruszkowski

Dzięki astrologii poznajemy nie tylko potencjały i tendencje, ale także czas, kiedy mogą się one ujawnić. To samo tyczy się astrologii medycznej. Na wykładzie przedstawione zostanie praktyczne wykorzystanie najważniejszych metod predykcyjnych na bazie horoskopu urodzeniowego, horarnego i wydarzeniowego (dekumbitur).

Jakub Ruszkowski – pasjonat biologii, psychologii, hobbystycznie wiolonczelista. Astrologia bardzo dobrze współgra z bliską mu filozofią taoistyczną i wynikającą z niej pasją obserwacji przyrody oraz zachodzących w niej procesów i cykli. Ze względu na kierunek studiów, najwięcej uwagi przykłada szeroko rozumianej astrologii medycznej. Jest autorem bloga „Pod nieboskłonem”, na którym zamieszcza treści związane głównie z astrologią medyczną. Jest także jednym z inicjatorów, koordynatorem i redaktorem „Bazy horoskopów Polskiego Towarzystwa Astrologicznego”.

 

The planetary exaltations / Egzaltacje planet” – Rafael Gil Brand

Wykład poświęcony omówieniu uzasadnienia greckiej koncepcji hypsomata. Do tej pory podział ten pozostaje zagadką, tym niemniej można znaleźć wzór geometryczny i symboliczny, który wyjaśnia logikę poszczególnych stopni wywyższeń planet. Chciałbym również wyjaśnić specyficzną funkcję tej godności oraz jakie są praktyczne zastosowania wywyższeń i upadku planet w interpretacji horoskopu. Techniki, które przedstawię, zakorzenione są w astrologii wedyjskiej i hermetycznej.

„Working with zodiacal dignities: domiciles and terms / Jak pracować z godnościami zodiakalnymi: domicyle i termy”(warsztat) – Rafael Gil Brand

Na warsztacie omówię w skrócie najważniejsze funkcję każdej z godności planet, koncentrując się przede wszystkim na domicylach i termach egipskich. Termy są nie tylko ważnym kluczem pozwalającym na uchwycenie specyfiki ekspresji poszczególnych planet, lecz także istotnym czynnikiem określania okresów życiowych, zwanych algebutarem lub dzielnikiem (tzw. dyrekcje przez termy).

Rafael Gil Brand – niemiecko-hiszpański astrolog profesjonalny (DAV i DGVA), tłumacz średniowiecznych tekstów astrologicznych ze starohiszpańskiego, studiował psychologię i religioznawstwo w Hamburgu, posiada także uprawnienia do prowadzenia terapii Gestalt. Praktykę astrologiczną i psychoterapeutyczną prowadzi w północnych Niemczech. Jako astrolog specjalizuje się w astrologii wedyjskiej, hellenistycznej i arabskiej, zodiaku gwiazdowym i technikach astrologii tradycyjnej. W 2000 roku opublikował obszerną książkę „Lehrbuch der klassischen Astrologie” (Podręcznik astrologii klasycznej). Strona internetowa: http://www.astrologie-zentrum.net/.

 

„Astrologiczne wyznaczniki nadwrażliwości” – Ewa Kornafel

Historia literatury, muzyki, malarstwa i innych dziedzin sztuk pięknych zauważa i wielokrotnie opisuje związki pomiędzy twórczością a „ szaleństwem”. Źródłem  genialnych odkryć i poczynań była nadwrażliwość artystów. Tematem wykładu, w czasie którego zostaną przedstawione „typowe”  aspekty i powiązania międzyplanetarne towarzyszące hipersensualności, jest nadwrażliwość, która może być zarówno darem, jak i przekleństwem. Egzemplifikacją koncepcji „astrologicznej nadwrażliwości” będą postaci ze świata kultury, którym sfrustrowana energia psychiki pozwalała tworzyć niezwykle dzieła.

Ewa Kornafel – ukończyła wyższe studia filologiczne; od 1995 roku zajmuje się astrologią i zgłębianiem świata symboliki planetarnej. Początkowo uczyła się u Leszka Weresa, twórcy polskiej szkoły astrologii, potem u Jarosława Gronerta, astrologa, autora wielu książek o wpływie ciał niebieskich na życie człowieka. Pasjonują ją szczególnie archetypy kobiecości, stąd tak wielkie znaczenie przywiązuje do Księżyca, Wenus, Lilith i Plutona. Od 1998 roku prowadzi wykłady i warsztaty astrologiczne w Katowicach, Raciborzu, Rybniku, Warszawie i Krakowie. W 2010 roku wydała książkę „Lilith, zakazana kobiecość”. Od 2013 roku jest konsultantką astrologiczną kalendarza księżycowego „Spirala”.
Zajmuje się profesjonalnym przygotowywaniem horoskopów, doradztwem dla osób prywatnych i firm.

 

Spotkanie z Leonem Zawadzkim i Marią Pieniążek

Leon Zawadzki – Jest astrologiem, znawcą historii i filozofii Wschodu. Praktykuje jogę od ponad 50 lat. Ma wykształcenie uniwersyteckie - ekonomia i ekonometria stosowana. Jest trenerem szachów profesjonalnych. Razem z Marią Pieniążek prowadzili Pracownię Doskonalenia Wewnętrznego, Akademię Kultury Duchowej oraz Pracownię Arkadia w Bielsku Białej (1990-2008). Jest autorem wielu książek o astrologii: „Końca świata nie będzie” (1992), „Astrolog” (1996), „Ariadna - praktyczny podręcznik interpretacji horoskopu” t. I Labirynt (1998), t. II Wyrocznia (2000), t. III Misterium (2004), „Fala - studium zaćmienia” (1999). Razem z Marią Pieniążek jest autorem książki „Nandri” (2007) o podróży pielgrzymującej do Indii. Mieszka w Bielsku Białej.

Maria Pieniążek – jest astrologiem i nauczycielką hatha jogi według metody Instytutu Kaivalyadhama. Absolwentka warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego, mistrz sportu w gimnastyce artystycznej. W latach 1973 -1989 aktorka w zespole Teatru Akademia Ruchu. Razem z Leonem Zawadzkim prowadzili Pracownię Doskonalenia Wewnętrznego, Akademię Kultury Duchowej oraz Pracownię Arkadia w Bielsku Białej (1990-2008). Prowadzi też kursy jogi klasycznej i I-Cing. Razem z Leonem Zawadzkim są autorami książki „Nandri” (2007) o podróży pielgrzymującej do Indii. Mieszka w Bielsku Białej.

 

„Cykle długoterminowe w astrogeopolityce” – Jarosław Gronert

W astrologii mundalnej i geopolityce mierzenie wypadków dziejowych jedynie skalą długości własnego życia jest zbyt krótkowzroczne. Dla uzyskania rozległej perspektywy czasowo-przestrzennej, konieczne jest stosowanie cykli długoterminowych. Będą to nie tylko przebiegi najwolniej tranzytujących ciał niebieskich i ich aspekty. Znakomitym narzędziem prognostycznym są ruchy planet w progresjach sekundarnych, a szczególnie Słońca. Ale najbardziej efektywne jest skorelowanie tranzytów planet pokoleniowych z progresjami planet personalnych.

Jarosław Gronert – astrologią zajmuje się od 1986 roku. Pierwsze kroki stawiał u Leszka Weresa (twórcy polskiej szkoły astrologii). Gronert naucza arkanów astrologii od 1990 r. Zajęcia prowadzi w: Łodzi, Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Szczecinie, Katowicach, Wrocławiu, Rzeszowie, Kaliszu, Radomiu, Gdańsku, Gorzowie Wlkp. i Wiśle. Jest autorem książek: „Astrologia od początku”, „Strategia Kosmosu” oraz „Na zakręcie dziejów”.

 

„Astrologiczny i medyczny model organizmu człowieka - próba uzgodnienia” – Włodzimierz H. Zylbertal

Łatwo zauważyć, że przekazane przez tradycję astrologiczne odwzorowanie organizmu człowieka nijak się ma do precyzji i dokładności obowiązującego obecnie modelu biomedycznego. Jednak nie oznacza to, że wraz z rozwojem naukowej medycyny jej starsze, przednaukowe wydanie automatycznie stało się bezużyteczne. Przeciwnie, astrologia nowoczesna ma wszelkie narzędzia, niezbędne do nawiązania twórczego dialogu z nieortodoksyjnymi nurtami medycyny. Możliwe jest uzgodnienie języków opisu na tyle, że astrologia może stać się, po stuleciach wygnania z lekarskiej świadomości, na nowo integralna tejże świadomości cząstką.

Włodzimierz H. Zylbertal - ur. 1960, astrolog, badacz psychotroniki, popularyzator, pisarz i nauczyciel. W astrologii czynny od roku 1990, kiedy to ukazała się książka „Kosmiczne źródła jaźni”, pierwszy powojenny polski podręcznik astrologii. Autor licznych publikacji poświęconych astrologii oraz szeroko pojętej dywinacji. Prowadzi szkolenia z zakresu astrologii i numerologii oraz praktykę life coachingu.

 

„Pięćsetletni cykl Neptuna i Plutona jako podstawa astrologicznej periodyzacji dziejów Europy” – Światosław F. Nowicki

Wzajemny cykl Neptuna i Plutona ma klarowny przebieg z uwagi na to, że określa go z dużą dokładnością formuła: 2 obiegi Plutona = 3 obiegi Neptuna. Jego osobliwością jest związana z dużą ekscentrycznością orbity Plutona okoliczność, że w pewnych okresach Pluton znajduje się bliżej Słońca niż Neptun. Szczególne znaczenie mają te okresy wówczas, gdy kąt między obiema planetami jest mniejszy (tzn. ok. sekstyla a nie ok. trygonu). Pewne zbliżone do sekstyla aspekty powtarzają się w tej szczególnej fazie cyklu trzykrotnie, najpierw przy szybszym Neptunie, potem przy szybszym Plutonie i na koniec znowu przy szybszym Neptunie. Jako wyznacznik historycznych transformacji największe znaczenie mają trzykrotnie występujące w takich fazach aspekty 2/13 (w okresie ok. 80 lat). Występują one na przełomie tysiącleci i w ich połowach (jako okresy przechodzenia od starożytności do średniowiecza, a następnie od średniowiecza do czasów nowożytnych). Warto zauważyć, że ten cykl jest zgodny z archetypowych okresem tysiącletnim i że państwo polskie powstało właśnie w kluczowym momencie cyklu obu tych planet i jego historia jest z nim wyraźnie skorelowana.

Światosław F. Nowicki – ur. 1947, syn prof. filozofii, Andrzeja Nowickiego. Absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1969-1981 wykładał filozofię na różnych warszawskich uczelniach. Tłumacz, znawca i komentator filozofii Hegla. Członek Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich. Pracuje głównie dla Biblioteki Klasyków Filozofii Wydawnictwa Naukowego PWN. Ma w dorobku m.in. przekład „Encyklopedii nauk filozoficznych Hegla” i trzytomowych „Wykładów z historii filozofii” tegoż filozofa, a także „Sześć punktów teozoficznych” Jakuba Boehmego. Od 1984 roku zajmuje się również astrologią – głównie w aspekcie teoretycznym. Opublikował wspólnie z Wojciechem Jóźwiakiem książkę astrologiczna, pt. „Cykle zodiaku”. Od 1990 roku współpracuje wielorako z Jerzym Prokopiukiem. Prowadzi własne badania teoretyczne na temat harmonii sfer niebieskich. Od 1994 roku utrzymuje robocze kontakty z kilkoma osobami praktykującymi na polskim gruncie channeling. Członek zespołu redakcyjnego czasopisma „Gnosis”. Od 16 października 2000 przewodniczący Klubu GNOSIS.

 

„Węzły Księżyca, czyli nasza lekcja karmiczna i siła napędowa rozwoju wewnętrznego” – Margot Graham

Określenie “węzeł” sugeruje więź, połączenie tego, co wcześniej było rozdzielone. Węzły Księżycowe to powiązanie obiegu Księżyca z pozorną ścieżką Słońca wokół Ziemi, które łączy ze sobą te dwa podstawowe programy planetarne. Choć są niewidoczne, niematerialne i nie emitują energii, nazywane są Wrotami Karmy, związane są bowiem z najgłębszymi pokładami pamięci naszej duszy. Wskazują kluczowe cele i zadania do przepracowania oraz to, co utrudnia ich realizację, czyli cechy, jakich należałoby się pozbyć, aby zrównoważyć proces karmy. Działają w ukryciu, są autorami i reżyserami toczącego się przedstawienia, w którym planety są aktorami!

Margot Graham – absolwentka socjologii i filozofii na Uniwersytecie Warszawskim, podjęła pracę w Zakładzie Informacji Naukowej na Wydz. Historii UW, następnie zaś dydaktykę w Instytucie Profilaktyki Społ. i Resocjalizacji UW, przerwaną z powodu wyjazdu do Anglii. Tam ukończyła trzyletnie wieczorowe studia astrologiczne, czego rezultatem było rozstanie z nauką akademicką. Nastąpiła zmiana zainteresowań na korzyść filozofii ezoterycznej, jogi, gnostycyzmu. Po powrocie do Warszawy Margot Graham aktywne włączyła się w działalność Sekcji Astrologii Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego, od r. 1984 jako wykładowca, a od r. 1987 jako kierownik tej Sekcji. Przygotowywała materiały szkoleniowe, działała wydawniczo (w tym współredagowała kwartalnik „Zodiak”), organizowała letnie szkoły o szerokiej tematyce paranaukowej (obecność wykładowców i uczestników z wielu krajów). Od powstania w r. 2009 Polskiego Towarzystwa Astrologicznego została jego wiceprzewodniczącą, a pod koniec czteroletniej kadencji pełniła funkcję prezesa. W 2013 r. współprowadziła zajęcia w Szkole Astrologii dr Piotra Piotrowskiego.

 

Kategoria: Zjazdy i spotkania
AdminPTA | Odsłony: 3291

Streszczenia wykładów i biogramy wykładowców III Konferencji Polskiego Towarzystwa Astrologicznego

 

„Wiedza prawdziwie niezwykła: astrologia Vettiusa Valensa” – prof. dr hab. Joanna Komorowska

Joanna Komorowska, dr habilitowany nauk humanistycznych w dziedzinie literaturoznawstwa, kierownik Katedry Literatury Greckiej i Bizantyjskiej UKSW. Doktorat uzyskała w 2000 roku na Wydziale Filologicznym UJ na podstawie pracy Metodologia greckiej astrologii katarchicznej w IV i V wieku n.e., habilitację natymże samym wydziale w roku 2005. Autorka monografii Vettius Valens of Antioch – an intellectual monography (Kraków 2004), Fenicjanki – studium tragedii Eurypidesa (Kraków 2011), komentowanych i opatrzonych monograficznymi wstępami przekładów Aleksandra z Afrodyzji (O przeznaczeniu, Kraków 2009) i Plutarcha z Cheronei (Pisma egzegetyczne, Kraków 2012) oraz szeregu artykułów, w tym m.in. „Theory Applied: The Proem and the Contents of Tetrabiblos II” Eos 98 (2011), „Individual Nativity, ‘Beginning of Life’ Controversy and Other Problems: Proem and Structure of Book Three of the Tetrabiblos” Eos 99 (2012), „Under the Sign of Aries: the Nile, the Zodiac, and a Roman Poet”, Mene 4 (2004), “Hephaestio of Thebes and the Proems of Apotelesmatica”MHNH III 2003. Stypendystka Fundacji Lanckorońskich (2011), Warburg Institute (2007, 2003), oraz Center for Hellenic Studies w Waszyngtonie (2002).

 

 

„Medytacyjny kontakt z bogami planetarnymi – na przykładzie Hermesa/Merkurego” - Profesor Jerzy Prokopiuk

Jerzy Prokopiuk (ur. 1931) – religioznawca, filozof, psycholog, gnostyk, antropozof - jest przede wszystkim znany jako tłumacz i popularyzator literatury humanistycznej (głównie ezoterycznej, religioznawczej, filozoficznej i psychologicznej) z niemieckiego, angielskiego i francuskiego obszaru językowego; jest twórcą i redaktorem naczelnym pisma Gnosis oraz prezesem honorowym Klubu Gnosis. Do autorów 129 przełożonych przezeń (i wydanych w latach 1957-2008) książek należą m.in. Mistrz Eckhart, Anioł Ślązak, Telemann, Goethe, Schiller, Novalis, Hegel, Schleiermacher, R. Steiner, G. Wehr, E. Bock, Freud, Jung, E. Neumam, Pauli, Kerenyi, Max Weber, W.F. Otto, van der Leeuv, U. von Balthasar, C.F von Weizsacker, E. Junger (litereatura niemiecka), R. Benedict, Fromm, Galbraigth, Hillman, A. Huxley, E.O. James, P. Johnson, Koestler, Laing, S. Leak, Mayendorff, D. Morris, S. Runciman (literatura angielska i amerykańska), Eliade i Sedir (literatura francuska), jak również H. Hesse, B. Goetz i M. Ende (beletrystyka). Kilkanaście przełożonych przezeń książek, nie zostało jeszcze wydanych. Jego dokonania translatorskie zostały uwieńczone nagrodą Instytutu Polsko-Niemieckiego w Darmsztacie w roku 1987, zaś w dwa lata później został laureatem nagrody Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich. Wspomnieć nadto należy, iż Jerzy Prokopiuk jest autorem niemal pięciuset esejów, artykułów i wywiadów – publikowanych tak w periodykach naukowych, jak i zwróconych do szerszej publiczności, w prasie kulturalnej. Od lat sześćdziesiątych prowadzi też bogatą działalność odczytową.

 

 

„Skrypty dla adeptów nauki o gwiazdach na Uniwersytecie Krakowskim przełomu XV i XVI stulecia” -  dr Sylwia Konarska-Zimnicka

Uniwersytet Krakowski w XV wieku zasłynął na arenie międzynarodowej za sprawą dwóch katedr – astronomicznej, powstałej dzięki fundacji Stobnera i astrologicznej – ufundowanej przez Marcina Króla z Żurawicy.  Katedra astrologii była pierwszą tego typu katedrą w ówczesnej Christianitas. Przyszli adepci nauki o gwiazdach kształcili się tu nie tylko dzięki znakomitym dziełom antycznych i średniowiecznych uczonych, dość wymienić Arystotelesa, Klaudiusza Ptolemeusza czy Jana Regimontana, ale mogli „szlifować” zdobywaną w toku studiów wiedzę korzystając z podręczników krakowskich mistrzów. Podręczniki te, zatytułowane zazwyczaj Introductorium astronomiae, Introductorium astrologiae, czy wreszcie Usus almanach były swego rodzaju skryptami w znacznym stopniu systematyzującymi podstawy wiedzy astronomiczno-astrologicznej. Jednocześnie jednak, na co warto zwrócić uwagę, służyły prawidłowemu układaniu i interpretowaniu masowo wówczas powstających prognostyków. Stąd duże, jak na ówczesne czasy, zainteresowanie tego typu dziełami, które, dzięki wielokrotnemu nierzadko powielaniu, szczęśliwie zachowały się po dziś dzień.

Sylwia Konarska-Zimnicka – adiunkt w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii w Instytucie Historii UJK w Kielcach. Zainteresowania badawcze koncentrują się wokół szeroko pojmowanej kultury Polski średniowiecznej i wczesnonowożytnej; ponadto historii nauki średniowiecznej i wczesnonowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem filozofii przyrody, astronomii, astrologii, medycyny (przede wszystkim ziołolecznictwa).

 

 

„Porządek symboliczny w potencjalnie nieskończonym wszechświecie. Ikonografia zagadnienia” – dr Krzysztof Cichoń

Jedną z najbardziej znaczących dla kształtu kultury europejskiej  zmian jaka określa epokę nowożytną był proces  zastępowania  zamkniętego modelu  uniwersum   przekonaniem o  możliwej nieskończoności  kosmosu. Wielokrotnie  opisywany  (począwszy od  Alexandre`a Koyré) proces ten wpłynął też na liczne  obrazy, których  tematem  była relacja pomiędzy światem ludzi a przyrodą. Pojawienie się nieskończoności już nie tylko jako atrybutu tego co  duchowe, ale  możliwej cechy świata materialnego spowodowała m.in.  pojawienie się w sztuce   form otwartych, opartych na wieloznaczności. Tematem wystąpienia oprócz zaprezentowania  przykładów ukazywania  nieskończonego lub nieokreślonego wszechświata  będzie próba   przedstawienia przykładów (głównie w kulturze XIX i XX wieku) akcentujących  symboliczne konsekwencje nieskończoności:  relatywizmu, aleatoryzmu, paradoksów.

Krzysztof Cichoń (ur. 1966) - magisterium:  Postać tańczącego króla Dawida. Ikonografia tańca sakralnego, KUL; doktorat: Ikonografia kosmosu w sztuce europejskiej do baroku, Lwowska Akademia Sztuk; związany m.in. z  Instytutem Kulturoznawstwa UMCS i Katedrą Historii Sztuki UŁ.

 

 

„Bonincontrius i Morinus: dwa style renesansowej astrologii elekcyjnej” - dr Piotr Piotrowski

Wczesnorenesansowa włoska astrologia elekcyjna wyłożona w krótkim traktacie Laurentiusa Bonincontriusa wydaje się być bezpośrednią kontynuacją reguł i zasad opisywanych przez astrologów arabskich. Tymczasem u schyłku renesansu, zwłaszcza w pismach Jeana Baptiste’a Morina, francuskiego astrologa i uczonego, mamy do czynienia z próbą reformy doktryn astrologicznych (nie tylko zresztą w odniesieniu do elekcji). Uchwycenie różnic i podobieństw tych dwóch stanowisk oraz propozycja zastosowania tych idei na gruncie praktyki współczesnego astrologa stanowi przedmiot wykładu opatrzonego kilkoma przykładami horoskopowych analiz.

 

Piotr Piotrowski – dr n. hum., filozof, astrolog. Rozprawę doktorską pt. Jung, Eliade i symbolizm kosmiczny obronił w 2005 roku na Wydziale Filozoficznym UMCS w Lublinie. Jest autorem kilku książek, m.in. Jung i astrologia (2002), Lilith Czarny Księżyc (2007), Przesłanie Chirona (wyd. I 1997, wyd. II popr. 2008), Małe planety – nowe odkrycie astrologii (2010) oraz Reguły astrologii tradycyjnej (2011). Specjalizuje się w jungowsko-analitycznym sposobie interpretowania horoskopów indywidualnych, a także w tradycyjnych technikach astrologii urodzeniowej, horarnej, elekcyjnej i mundalnej. Jego obszar badawczy stanowi filozofia religii oraz historia doktryn i idei astrologicznych. Prowadzi profesjonalne sesje i konsultacje astrologiczne, jest nauczycielem astrologii współczesnej i średniowiecznej. Od marca 2013 roku Prezes Polskiego Towarzystwa Astrologicznego.

 

 

„Wspólne korzenie europejskiej i indyjskiej astrologii” – Andrzej Babkiewicz

Porównując teksty astrologiczne powstałe w Indiach w pierwszych wiekach po Chrystusie z astrologią grecką i łacińską tego samego okresu można dostrzec zadziwiające zbieżności zarówno w stosowanych narzędziach astrologicznych, jak i myśli astronomicznej. Na podobieństwa te zwrócił już uwagę David Pingree opisując kierunki przepływu myśli astronomiczno-astrologicznej między tymi dwoma tradycjami. Ze względu na swój konserwatyzm indyjska astrologia zachowała się w prawie niezmienionej postaci, a teksty autorstwa Warahamihiry czy Paraśary (VI w.) do dziś funkcjonują jako podręczniki stosowanej astrologii. Zagadnienie to może być frapujące nie tylko dla badaczy zajmujących się wzajemnymi kontaktami między basenem Morza Śródziemnego a Indiami, ale również dla osób zainteresowanych korzeniami i historią praktyk astrologicznych. W tekstach indyjskich obok starych wariantów współcześnie praktykowanych technik astrologicznych odnajdujemy techniki nieznane Ptolemeuszowi i innym wczesnym europejskim astrologom, które jednocześnie zdają się być spójne z obydwoma bliźniaczymi systemami.



Andrzej Babkiewicz, indolog i sanskrytolog; doktorant na Wydziale Orientalistycznym UW. Główne zainteresowania badawcze: epika sanskrycka, literatura indyjskiego średniowiecza, szczególnie jej aspekty religijno-filozoficzne i mitologiczne.

 

 

„Horoskopy miast polskich” – Wojciech Suchomski

Co może pokazać horoskop miasta wyliczony na datę jego lokacji? Czy odkryjemy w ten sposób tzw. duszę miasta, jaka panuje w nim atmosfera, jakich ludzi przyciąga i z czego stanie się sławne? Podczas prelekcji zastanowimy się, co oznaczają poszczególne planety w horoskopie miasta oraz jak można prognozować jego losy.

Wojciech Suchomski – absolwent Finansów i Bankowości na Uniwersytecie Łódzkim, doświadczenie zawodowe głównie w instytucjach finansowych w tym w banku Lloyds TSB w Wielkiej Brytanii. Zajmuje się astrologią od 1992 roku, od 2005 publikuje codzienne komentarze giełdowe, prognozy i artykuły astrologiczne w swoim serwisie Astrobiznes.pl. Specjalizacja astrologiczna: astrologia finansowa i biznesowa.

 

 

„Jakich programów potrzebują astrologowie?” – Wojciech Jóźwiak

Rozwinięcie: Co powinno być przedstawione w kosmogramie: które obiekty nieba i które struktury geometryczne? Czy zodiak i domy wystarczają? Czy wystarczają tradycyjne współrzędne ekliptyczne-geocentryczne? Program astrologiczny jako wspomaganie pracy astrologa. Perspektywa "CAA" - "computer aided astrology", astrologii wspomaganej komputerowo. Jak i do czego można wykorzystać Internet?

Wojciech Jóźwiak – astrologią zainteresował się na początku lat 80. XX wieku. Czuje się związany z jej racjonalnym i nie-okultystycznym nurtem. Stara się kontynuować idee pochodzące od Michela Gauquelina (np. pierwszorzędne znaczenie planet na osiach kosmogramu, typy planetarne) i od Johna Addey'a (analiza harmoniczna). Od 1997 roku wydaje e-magazyn Taraka (www.taraka.pl), gdzie astrologia jest jednym z głównych tematów. Od 2004 prowadzi w Internecie i w realu Akademię Astrologii (www.astroakademia.pl). Jego najważniejsza książka to: "Astrologia samopoznania" (2007).

 

 

 

„Jak rozumiem astrologię klasyczną / Was verstehe ich unter Klassischer Astrologie?” – Erik van Slooten

Omówienie różnych metod astrologii natalnej, horarnej i elekcyjnej na przykładzie konkretnych horoskopów.

 

„Klasyczna interpretacja horoskopu urodzeniowego / Klassische Radixdeutung” (warsztat)  – Erik van Slooten

Podczas warsztatu zgłębię różne podejścia do interpretacji horoskopu urodzeniowego. Omówię m.in. podstawowe i przypadkowe godności, klasyczną naukę o aspektach i systemie domifikacji, jak również władcę horoskopu, pojęcie almutenu, dzienne i nocne planety itp. Położę szczególny nacisk na system domów jako całych znaków (tzw. domy zodiakalne), które są źródłem cennych informacji. Teoria zostanie zilustrowana wieloma przykładami, być może także horoskopami uczestników warsztatu.

Erik van Slooten – ur. 28 lipca 1942 roku w Eindhoven (Holandia) – Słońce w Lwie, ascendent w Strzelcu i Księżyc w Wodniku – studiował językoznawstwo, literaturoznawstwo, italianistykę, historię sztuki i filozofię na uniwersytetach w Utrechcie i Nijmegen. Mieszka w Monachium, specjalizuje się w astrologii klasycznej, w szczególności poświęca się astrologii horarnej. Jest autorem siedmiu książek w języku niemieckim – kilka z nich zostało przetłumaczonych na włoski, holenderski i czeski. W przygotowaniu przekład polski. Prowadzi wykłady i seminaria w całej Europie, w szczególności w Niemczech, Austrii, Szwajcarii i Włoszech. Jako kabareciarz poliglota pojawia się też na wielu konferencjach astrologicznych, m.in. w Monachium, Amsterdamie, Bazylei i Mediolanie.

 

 

Symbolika tarota jako klucz do interpretacji gwiazdozbiorów – Światosław F. Nowicki

Światosław F. NowickiUr. 1947, syn prof. filozofii, Andrzeja Nowickiego. Absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1969-1981 wykładał filozofię na różnych warszawskich uczelniach. Tłumacz, znawca i komentator filozofii Hegla. Członek Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich. Pracuje głównie dla Biblioteki Klasyków Filozofii Wydawnictwa Naukowego PWN. Ma w dorobku m.in. przekład „Encyklopedii nauk filozoficznych Hegla” i trzytomowych „Wykładów z historii filozofii” tegoż filozofa. Od 1984 roku zajmuje się również astrologią – głównie w aspekcie teoretycznym. Opublikował wspólnie z Wojciechem Jóźwiakiem książkę astrologiczna, pt. „Cykle zodiaku”. Od 1990 roku współpracuje wielorako z Jerzym Prokopiukiem. Prowadzi własne badania teoretyczne na temat harmonii sfer niebieskich. Od 1994 roku utrzymuje robocze kontakty z kilkoma osobami praktykującymi na polskim gruncie channeling. Członek zespołu redakcyjnego czasopisma „Gnosis”. Od 16 października 2000 przewodniczący Klubu GNOSIS.

 

 

„Od astrologii do teurgii, czyli życie i śmierć Jana Kefera” - Leon Zawadzki i Maria Pieniążek

Leon Zawadzki – astrolog, znawca historii i filozofii Wschodu. Praktykuje jogę od ponad 50 lat. Ma wykształcenie uniwersyteckie - ekonomia i ekonometria stosowana. Jest trenerem szachów profesjonalnych. Razem z Marią Pieniążek prowadzili Pracownię Doskonalenia Wewnętrznego, Akademię Kultury Duchowej oraz Pracownię Arkadia w Bielsku Białej (1990-2008). Jest autorem wielu książek o astrologii: „Końca świata nie będzie” (1992), „Astrolog” (1996), „Ariadna - praktyczny podręcznik interpretacji horoskopu” t. I Labirynt (1998), t. II Wyrocznia (2000), t. III Misterium (2004), „Fala - studium zaćmienia” (1999). Razem z Marią Pieniążek jest autorem książki „Nandri” (2007) o podróży pielgrzymującej do Indii. Mieszka w Bielsku Białej. Strona: www.logonia.org

 


Maria Pieniążek – astrolog i nauczycielką hatha jogi według metody Instytutu Kaivalyadhama. Absolwentka warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego, mistrz sportu w gimnastyce artystycznej. W latach 1973 -1989 aktorka w zespole Teatru Akademia Ruchu. Razem z Leonem Zawadzkim prowadzili Pracownię Doskonalenia Wewnętrznego, Akademię Kultury Duchowej oraz Pracownię Arkadia w Bielsku Białej (1990-2008). Prowadzi też kursy jogi klasycznej i I-Cing. Razem z Leonem Zawadzkim są autorami książki „Nandri” (2007) o podróży pielgrzymującej do Indii. Mieszka w Bielsku Białej. Strona: www.logonia.org

 

 

„Zodiakalne stopnie wzmacniające potencjały planet” – Jarosław Gronert

Astrologowie są zgodni w swych opiniach dotyczących nadrzędnej rangi i największej siły oddziaływania obu osi kosmogramu. Dlatego planety, które znalazły się na krańcach linii Asc-Dsc i MC-IC zdecydowanie zyskują na wartości w trakcie astrologicznych interpretacji kosmogramu. Tranzytujące osie są czymś w rodzaju niewidzialnego kosmicznego mechanizmu aktywizującego ścisłymi aspektami potencjały ciał niebieskich. Ich cztery krańce (Asc-Desc, MC-IC), mogą w kilkuminutowym przedziale czasu symultanicznie wzmagać astrologiczne moce dwóch lub większej liczby planet. Wiemy, że odległości kątowe między linią Asc-Desc, osią MC-IC zmieniają się w regularny sposób. Jednak dla każdego równoleżnika istnieje odrębna regularność zmian aspektów między horoskopowymi osiami. W kosmogramach obliczanych dla wybranego równoleżnika, systematycznie wskazywane są tranzytującymi obiema osiami te same zodiakalne stopnie. Ale dla innego równoleżnika będą to już inne stopnie. Zilustruję to przykładami dla północy, centrum i południa Polski – kolejno dla Gdańska, Warszawy i Krakowa. Dla Gdańska MC w 0° Strzelca odpowiada ascendent 22°36’ Koziorożca, a przy MC 0° Byka ascendent jest 18°05’ Lwa. Dla Warszawy MC w 0° Strzelca, to Asc 26°16’ Koziorożca; MC 0° Byka, to Asc 16°52’ Lwa. Natomiast dla Krakowa MC 0° Strzelca towarzyszy Asc 29°32’ Koziorożca, a MC 0° Byka – ascendent 15°40’ Lwa. Zgodnie z astrologicznymi kanonami zodiakalne punkty wskazywane jednocześnie przez obie tranzytujące osie muszą być ważniejsze od innych. Dla każdego równoleżnika będą to inne stopnie zodiaku, regularnie i nieustannie aktywizowane tranzytującymi osiami. Wobec tego stopnie te będą podwyższać rangę i moc tranzytujących ciał niebieskich, które w nich się znajdą.

Jarosław Gronert – astrologią zajmuje się od 1986 roku. Pierwsze kroki stawiał u Leszka Weresa (twórcy polskiej szkoły astrologii). Gronert naucza arkanów astrologii od 1990 r. Zajęcia prowadzi w: Łodzi, Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Szczecinie, Katowicach, Wrocławiu, Rzeszowie, Kaliszu, Radomiu, Gdańsku, Gorzowie Wlkp. i Wiśle. Jest autorem książek: „Astrologia od początku”, „Strategia Kosmosu” oraz „Na zakręcie dziejów”.

 

 

„Znaczenie komet w astrologii” – Mirosław Czylek

Wiara w komety nie zaprzeczała astrologii, a nawet w pewnym sensie ją umacniała. W tym znaczeniu, że wszelkie znaki na niebie zwiastowały wolę Boga. Z tą różnicą, że gwiazdy i planety wpływały na pojedynczego człowieka, natomiast komety miały zakres działania obszerny i wiązały się najczęściej z katastrofami, zmianami klimatu oraz epidemiami i plagami, a czasem miały realny wpływ na przegrane bitwy oraz wojny.

Mirosław Czylek – ukończył filozofię w roku 2004 w Szczecinie na US. Studiował również doradztwo psychospołeczne w latach 2003 – 2005. Zajmuje się astrologią od 2005 roku, od 2010 roku prowadzi bloga astrologicznego „Gwiazdologia”. Stworzył bazę odnośników Moc Astrologii z prawie 800 danymi osobowymi, ponad 400 wydarzeniami, oraz największą liczbą linków do treści z polską astrologią. W latach 2010 – 2012 członek Polskiego Stowarzyszenia Astrologicznego, od października 2012 członek Polskiego Towarzystwa Astrologicznego. Od marca 2013 w Zarządzie Polskiego Towarzystwa Astrologicznego.

 

 

„Twórczość jako wyraz kosmicznego procesu” – Krzysztof Porzeżyński

Wykład będzie dotyczył szeroko rozumianej twórczości i jej współzależności z kosmicznymi cyklami i archetypami obrazowanymi przez kosmogram. Przedstawione zostaną horoskopy różnych twórców i osób znanych ze swojej kreatywności w połączeniu z analizą ich głównych dzieł.

Krzysztof Porzeżyński – ur. 1969 w Warszawie. Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Astrologią zajmuje się od 1991 r. Twórca komputerowego programu astrologicznego Capella. Współtwórca unikalnych, kieszonkowych kalendarzy astrologicznych. Teksty o tematyce astrologicznej publikował w kwartalniku "Albo-albo inspiracje jungowskie", witrynie Astroportal i innych stronach internetowych oraz w piśmie „Trygon”. Członek-założyciel Polskiego Towarzystwa Astrologicznego. Z zamiłowania zajmuje się również fotografią artystyczną.

 

 

„Zastosowanie astrologii w uprawie roślin” – Andrzej Opejda

Rola Księżyca i znaków Zodiaku w ogrodnictwie. Astrologiczne odniesienia w ludowych i historycznych przekazach. Różne systemy kalendarzy księżycowych. Wyniki doświadczeń.

Andrzej Opejda – bankowiec i przedsiębiorca. Astrologią interesuje się od 1982 roku. Uczył się jej u Leszka Weresa, Marii Graham i Wojciecha Rojka. W 1990 roku, przy okazji półrocznego stażu zawodowego we Włoszech, zgromadził niemal wszystkie wydane tam drukiem publikacje astrologów włoskich i zagranicznych. Zainspirowany włoskim czasopismem „La Ricerca”, założonym przez włoskiego astrologa Ciro Discepolo, po powrocie do kraju założył i redagował razem z Marią Graham czasopismo astrologiczne „Zodiak”, które (nieregularnie) ukazywało się od 1993 do 1997 roku. W grudniu 1995 r. założył Almanach Astrologiczny - pierwszy serwis internetowy w języku polskim poświęcony astrologii, a w 1998 r. - internetową grupę dyskusyjną „Astrologia”. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Astrologicznego (2009 r.), którym kierował do 2012 r. jako przewodniczący. Inicjator i redaktor AstroWiki – internetowej encyklopedii astrologii. Swoje zainteresowania astrologiczne koncentruje na astrologii gospodarczej, synastrii i astrozofii.

Kategoria: Zjazdy i spotkania

Podkategorie

Back to Top